Majorana Representation of Complex Vectors and Some of Applications
Mikio Nakahara and Yan Zhu
Department of Mathematics Shanghai University, China
April 2019 @Shanghai Jiao Tong University
1/40
Majorana Representation of Complex Vectors and Some of Applications - - PowerPoint PPT Presentation
Majorana Representation of Complex Vectors and Some of Applications Mikio Nakahara and Yan Zhu Department of Mathematics Shanghai University, China April 2019 @Shanghai Jiao Tong University 1/40 Ettore Majorana Ettore Majorana Born 5 August
Department of Mathematics Shanghai University, China
1/40
2/40
2 / 40
3/40
3 / 40
4/40
4 / 40
5/40
5 / 40
6/40
1 √ 2(|01⟩ + |10⟩), |11⟩). (Here |00⟩ = |0⟩ ⊗ |0⟩.)
6 / 40
7/40
7 / 40
8/40
1 √ 3(|100⟩ + |010⟩ + |001⟩), 1 √ 3(|011⟩ + |101⟩ + |110⟩), |111⟩) as
d−1
k=0
8 / 40
9/40
9 / 40
10/40
k ⟩}1≤k≤d and {|ψ(2) k ⟩}1≤k≤d of Cd are MUBs if
j
k ⟩|2 = 1/d for all 1 ≤ j, k ≤ d. A set of bases are mutually
10 / 40
11/40
11 / 40
12/40
σ∈S3
12 / 40
13/40
d2
k=1
13 / 40
14/40
2(1 + ˆ
1 3|0⟩ +
2 3|1⟩,
1 3|0⟩ + ei2π/3
2 3|1⟩, |ψ4⟩ =
1 3|0⟩ + ei4π/3
2 3|1⟩.
14 / 40
15/40
15 / 40
16/40
Group C3 Majorana 1 Majorana 2 v1 = (0, e−it, −eit) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, π
2 − 2t)
1 v2 = (0, e−itω, −eitω2) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, 5π
6 − 2t)
v3 = (0, e−itω2, −eitω) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, π
6 − 2t)
v4 = (−eit, 0, e−it) a1 = ( π
2 , t − π 2 )
a2 = ( π
2 , t + π 2 )
2 v5 = (−eitω2, 0, e−itω) a1 = ( π
2 , t + 5π 6 )
a2 = ( π
2 , t − π 6 )
v6 = (−eitω, 0, e−itω2) a1 = ( π
2 , t + 7π 6 )
a2 = ( π
2 , t + π 6 )
v7 = (e−it, −eit, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, π
2 − 2t)
3 v8 = (e−itω, −eitω2, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, 5π
6 − 2t)
v9 = (e−itω2, −eitω, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, π
6 − 2t)
where θ0 = cos−1(1/3), t ∈ [0, π/6].
16 / 40
17/40
Junjiang Le, Worcester Polytechnic Institute bachelor thesis (2017). Group C3 Majorana 1 Majorana 2 v1 = (1, 0, −1) a1 = (π/2, 0) a2 = (π/2, π) 1 v2 = (1, 0, −ω) a1 = (π/2, π/3) a2 = (π/2, 4π/3) v3 = (1, 0, −ω2) a1 = (π/2, 2π/3) a2 = (π/2, 5π/3) v4 = (1, eiφ1, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, ϕ1) 2 v5 = (1, ωeiφ1, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, 2π/3 + ϕ1) v6 = (1, ω2eiφ1, 0) a1 = (0, 0) a2 = (π − θ0, 4π/3 + ϕ1) v7 = (0, 1, eiφ2) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, ϕ2) 3 v8 = (0, 1, ωeiφ2) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, 2π/3 + ϕ2) v9 = (0, 1, ω2eiφ2) a1 = (π, 0) a2 = (θ0, 4π/3 + ϕ2) where θ0 = cos−1(1/3), ϕ1, ϕ2 ∈ [0, π/6].
17 / 40
18/40
18 / 40
19/40
1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 )
1 2 1 2 1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 2 1 2 1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 2 1 2 1 2 1 2 1 2
1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 ) − eiφ2
2 1 4
( 1 + i √ 3 ) eiφ2
1 4
( 1 − i √ 3 ) eiφ2
e−iφ1 2
− 1
4 i
( −i + √ 3 ) e−iφ1
1 4 i 1 4
( 1 − i √ 3 ) eiφ2 − eiφ2
2 1 4
( 1 + i √ 3 ) eiφ2
e−iφ1 2
− 1
4 i
( −i + √ 3 ) e−iφ1
1 4 i 1 4
( 1 + i √ 3 ) eiφ2
1 4
( 1 − i √ 3 ) eiφ2 − eiφ2
2 e−iφ1 2
− 1
4 i
( −i + √ 3 ) e−iφ1
1 4 i
19 / 40
20/40
20 / 40
21/40
D = G(ϕ1 + ϕ2)
1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 )
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2
1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 )
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 + i √ 3 ) 1
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 2 1 2 1 2 1 4
( 1 − i √ 3 )
1 4
( 1 + i √ 3 ) 1 − 1
2 1 4
( 1 + i √ 3 )
1 4
( 1 − i √ 3 )
1 2 e−i(φ1+φ2) 1 4
( −1 − i √ 3 ) e−i(φ1+φ2)
1 4
( −1 + i √ 3 ) e−i(φ
1 4
( 1 − i √ 3 ) − 1
2 1 4
( 1 + i √ 3 )
1 2 e−i(φ1+φ2) 1 4
( −1 − i √ 3 ) e−i(φ1+φ2)
1 4
( −1 + i √ 3 ) e−i(φ
1 4
( 1 + i √ 3 )
1 4
( 1 − i √ 3 ) − 1
2 1 2 e−i(φ1+φ2) 1 4
( −1 − i √ 3 ) e−i(φ1+φ2)
1 4
( −1 + i √ 3 ) e−i(φ 21 / 40
22/40
22 / 40
23/40
23 / 40
24/40
d Id + ∑d2−1 k=1 ckTk, where {Tk} is the set of
24 / 40
25/40
6
6
6
6
25 / 40
26/40
New J. Phys., 20 (2018) 055011.
1 √ 5(2ξ2ξ−2 − 2ξ1ξ−1 + ξ2 0).
26 / 40
27/40
27 / 40
28/40
y z x y z x C2 C2 C4 ' C2
C3
''
28 / 40
29/40
29 / 40
30/40
30 / 40
31/40
31 / 40
32/40
32 / 40
33/40
33 / 40
34/40
34 / 40
35/40
35 / 40
36/40
36 / 40
37/40
k=1 on H is a positive operator-valued
k Ek = I (completeness
k p(k) = 1.
37 / 40
38/40
k=1, where a ∈ R is fixed
k akΠk = 0 (∗). Multiply both sides by Πj and
k̸=j ak = 0. Taking trace of (∗) → ∑ k ak = 0.
38 / 40
39/40
k aΠk = I, it follows that d2
j,k=1
d2
k=1
2
k=1 dkΠk. By taking trace, it follows d = ∑ k dk. By taking trace
k̸=j dk, from which it follows
39 / 40
40/40
k=1 is called SIC, SIC vectors or
40 / 40